Sa Panaginip... Doon Lang

Ang Sabi ni Juan

Sa Panaginip… Doon Lang

Ang sabi ni Juan, sa sistema ng hustisya

Ang sambayanang Pilipino ay nadidismaya

Sobra na pong binalahura, at nakakasuka na

Ito po ang umiiral, na atin pong nakikita

Tayo raw mga Pinoy, may sariling bansa

May gobyerno rin po tayo na nangangasiwa

May batas na umiiral na layunin at adhika

Ay pantay na karapatan sa lahat ng nagkasala

Ngunit ang hustisya, dalawa ang pagmumukha

Iba raw sa mayaman, iba rin sa mga dukha

Sa mayamang nagkasala, batas nati’y lumalamya

Sa dukha na nakalabag, mas astig daw po yata

Si Juan po ay may kuwentong sa inyo ay ilalahad

Istorya ng dukhang ama na ang batas ay nilabag

Ang rason daw sa ginawa, labis siyang nahahabag

Sa pamilyang 'di kumain, sa maghapon at magdamag

Siya po ay naka-isip, magpunta sa talipapa

Ngunit sa bulsa niya, kahit kusing po ay wala

Sa nilapitang tindahan, palihim n’ya na dinakma

Ang noodles na nakapatong, nang tindera ay luminga

Sa kanyang pag-uwi, kinalong muna ang bunso

Upang noodles na “inumit,” misis niya ang magluto

Habang sila’y kumakain, bumukas daw itong pinto

Mga pulis ay pumasok, kasama ang nagtuturo

Sa harap ng misis niya, ang ama ay kinulata

Nang siya ay bumagsak, sinundan pa ng sipa

Ang ama ay kinaladkad, ipinosas, isinama

At pati po asawa niya, binantaa’t minura pa

Ang ama ay ikinulong, sa selda s’ya ay natengga

Sa bisa ng testimony ng testigong nakakita

Ang noodles po na inumit, katorse pesos ang halaga

Ngunit ang parusa n’ya, ilang buwang pagdurusa

Sa kabilang dako, ng hati nating mundo

May ama po na nagnakaw, heneral ng ating hukbo

Nang sila po’y mahalata, at ang sala ay mabuko

Daang milyon na pong pera, sa bangko ang naitago

‘Di tulad ng amang dukha, na agad pong ipiniit

Ang heneral na nagnakaw, malaya pang lumiligid

Milyones na dinambong n’ya, kanya pa pong ginagamit

Pambayad sa abugadong, sa kanya ay nakadikit

Sa pagdinig ng Senado, heneral po ay kinuwestiyon

Ngunit bukang-bibig, ay “right to self incrimination”

Pati na po ang misis n’ya na sa biyahe’y naglimayon

Nag-inarteng umiiyak, bigla pong na-alta-presyon

Sa harap ng madlang pipol, na sa kanila’y nanonood

Ginagago ang Senador sa sagot na pambibilog

Sa taon pong nakalipas, tila batas nakatulog

Dahil 'di po nakasuhan, heneral sa pandarambong

Suggestion ng kaibigan, dapat pulis ay umakto

Ang heneral ay damputin at bayuhin itong ulo

‘Pag bumagsak ay tadyakan, iposas at ibilanggo

Ang misis na umiiyak, dapat din daw laitin po

Ang payo ni Juan sa katotong nagagalit

Kalmahin daw ang sarili at ang mata ay ipikit

Ang suggestion po nito idaan sa panaginip

At pangaraping s’ya ang pulis na sa heneral ay dadakip

Doon ay kaya n’yang igapos, hihip ng hangin

Doon ay kaya n’yang si General Ligot ay litisin

Doon ay kaya n’yang mandarambong ay tigukin

Doon ay kaya n’yang sistema sa hustisya ay baguhin

Ang sabi ni Juan, ganito raw ang reyalidad

Na sa ating hustisya, sadya nga pong nagaganap

Kung kailan mababago? Hindi raw niya natitiyak

Baka raw po…kung sakali, sa pag-puti nitong uwak

Malayang Isip

Dimasalang, Philippines

March 4, 1011